Presentatie LiF @ open coffee Doppio Joure

Het was erg leuk om te doen, vertellen hoe mijn idee een plan werd én hoe deze tot uitvoering is gekomen.
Vooral om te laten zien dat LiF een platvorm is waarbij ondernemers zich aansluiten die open staan om voor en door samenwerking traffi
c én
dus omzet te genereren. Ik hoop dat ik mensen met dit verhaal heb kunnen inspireren én dat er zich nog veel meer leuke bedrijven bij LiF aansluiten,
om Friesland goed en dekkend op de kaart te zetten!
meerwaarde 10659422_578602338912764_6343508929427529608_n


Hét Sloep en Lifestyle Event

Het eerste event waarbij LiF ondernemers de handen in één slaan!

Kom met het hele gezin langs bij Langweerder Sloep.

Op 13 en 14 september van 10 - 17 uur!


Food, glorious food… fotografie & styling

Zondagmorgen half zeven… Lemmer ontwaakt. Ik ook. Met frisse tegenzin, dat dan weer wel. Om half zeven opstaan op een vrije dag valt bij mij in de categorie zelfkastijding.

Maar na de derde kop koffie, mijn tas inpakkend voor die dag, maakt die tegenzin plaats voor volwaardige zin in de dag.

Een uur later zit ik in de auto naar Voorschoten. Onderweg naar de workshop ‘foodfotografie & foodstyling’ van Simone van den Berg (FreshFood Photos en Simone's Kitchen) en Alexandra Schijf (Alex Styling).

Na geruime tijd maar ‘gewoon wat gedaan’ te hebben met mijn gewillige Nikon vond ik het tijd om wat meer te leren over het hoe en wat van foodfotografie. Per saldo, de gerechten die ik maak kunnen nog zo lekker zijn maar als het niet oogt op een foto, is dat een beetje als de legging van je buurvrouw waarvan je denkt ‘je had vast je dag niet’;-)

Van heinde en verre, er was zelfs een deelneemster uit Leuven aanwezig, waren de deelnemers overgewaaid. Stuk voor stuk gedreven dames en één heer (respect…). Veel van de deelnemers waren stukken jonger dan ik. Toch confronterend dat je op een leeftijd begint te komen waarop je je realiseert dat je de moeder van een stuk of wat deelneemsters had kunnen zijn...

Allemaal –aspirant- bloggers. Een ieder dol op eten en koken. Dat schept een band. Vergelijk het een beetje met een ‘ik ben net moeder geworden’ groepje. We kakelden met rooie konen over onze ervaringen met koken en eten. Best een beetje therapeutisch eigenlijk.

De locatie maar ook de eigenaresse inspireerde enorm. Natascha Boudewijn van Green Delicious heeft een oude bollenschuur omgetoverd tot een prachtige –kook- workshop ruimte, die uitnodigt tot langdurig koken, babbelen en bubbelen. Natascha en assistente Lya zorgden er die dag voor dat we voorzien werden van een heerlijke biologische -veelal uit eigen moestuin- lunch. Met zelf gemaakte humus. Een adembenemend lekkere couscous salade, courgette- spinaziesoep waar de vitaminen en mineralen zo ongeveer uitsprongen, geserveerd met een crunch van knoflook. Maar ook vers gebakken brood met heerlijke toppings kwamen voorbij . Ook zorgde Natascha voor al het eten en dat gebruikt werd voor onze ‘foodshoot’.

Simone nam ons met aanstekelijk enthousiasme en humor, via een ‘idiot proof’ presentatie, mee op reis door onze eigen camera. Hoe sluitertijd en diafragma hand in hand gaan. Dat ISO de nieuwe ASA is en ontzettend belangrijk is voor je foto. Over RAW bestanden en lightbox. Waar we het licht ‘plaatsen’ en terug laten kaatsen voor het mooiste plaatje. Dat een diffuser in één oogopslag voor een ander beeld zorgt. Hoe belangrijk composities zijn. En dat een statief echt geen overbodige luxe is zoals ik altijd dacht! Maar ook dat je met je telefoon toch ook best heel aardige foto’s kan maken. Nu had ik van te voren het boek van Simone al wel gelezen maar het puzzeltje kwam samen tijdens de uitleg.

Vervolgens nam Alexandra het foodstyling stokje over. Met pretletter ogen sleurde ze ons behendig door de foodstyling theorie. Wat zorgt ervoor dat een foto dat beetje ‘oemf’ krijgt. Hoe zorg je ervoor dat compositie en kleurgebruik leiden tot een geheel in plaats van een foto die eruitziet alsof je driejarige kind zich heeft uitgeleefd. Welke props gebruik je en waar vind je die “cheap and cheerfull”. Dat onder- en achtergronden ongelooflijk belangrijk zijn voor je foto. En ook daar weer legio creatieve ‘oh wat gaaf’ tips om in korte tijd verschillende props te maken met spullen die we veelal gewoon in huis hebben. Scheur bijvoorbeeld eens een oud stuk jute door en laat het gerafelde deel zijn werk doen in de foto. Dat even aantallen in de foto –netzo als bij de composities op je bord- saai worden. En heel belangrijk; de kunst van het weglaten! Genoeg is soms genoeg is voor een optimale foto. Best lastig voor mij, als je weet dat ik soms de overdaad nogal omarm…

Met alle informatie van Simone en Alexandra mochten we aan de slag. Alexandra had een groot deel van haar props meegenomen zodat we naar hartenlust konden kiezen. Glaasjes, kommetjes, bordjes, lepeltjes, diverse soorten textiel, en ondergronden van ruig tot rustig. Natascha legde ons uit wat ze allemaal voor ons had voorbereid om te fotograferen. De composities mochten we zelf bepalen uiteraard.

De keuze was reuze. Zelfgemaakte chocolade koekjes, mozarella bollen, verse vruchten, broden, soepjes, bosbessen cake en nog veel meer om je foto de wow factor te geven. Maar ook eetbare blommen zoals korenbloemen (prachtig lieflijk blauw van kleur) en intens rode dahlia’s voor de ‘zeg het met kleur’ fanaat.

Mijn fotografie partner en ik hadden al snel besloten dat we helemaal niet gingen samenwerken om een mooie foto te maken maar dat we allebei gewoon ‘ons ding’ zouden doen. De overlegmodus bewaarden we wel voor op het werk… Maar we zagen ook talloze dames die het juist heel fijn vonden om wel te overleggen over waar de bosbes of het koekje moest liggen. Het kon allemaal en dat was fijn. Ondertussen liepen Alexandra, Simone en Natascha rond om ons van raad en daad te voorzien.

Nu is het natuurlijk onmogelijk om in één dag zo te leren fotograferen en stylen als de dames dat kunnen. Maar dat neemt niet weg dat als je een beetje weet wat de do’s and dont’s zijn je een stuk makkelijker die camera oppakt. Maar wat beide dames ons ook op het hart drukte was het volgende "gewoon durven en doen"!

Wat ik op die dag allemaal geleerd heb kan ik met geen pen allemaal in dit blog beschrijven. Deze workshop moet je gewoon zelf gaan beleven en ervaren!

Eén minpunt aan de dag was er ook; de dag ging véél en véél te snel voorbij! En ik moet nog een keer terug om zo'n ongelooflijk leuke workshop bij Green Delicious te volgen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Waterweek

Wat voor een week? Een waterweek. Oftewel een week die bij mij in het teken van water stond! Allereerst geldt dit voor iedereen, het water kwam met bakken uit de hemel, voor mijn gevoel een abrupt en veel te snel einde van mijn zomer gevoel. Kinderen weer naar school, is altijd wennen maar ze hebben hier voor het eerst het continurooster. Ik dacht dat ze elke dag tot 14.15 uur naar school moesten maar… dat viel een beetje in het water…want de jongste heeft vrijdag middag vrij. Oeps. Niet zo oplettend van mij, meteen een streep achter mijn naam bij de nieuwe leraar.

Donderdag had ik mijn eerste SUP les, oftewel Stand Up Paddling, je staat op een soort surfplank met 1 peddel en dit op het water. Er leuk om te doen verheug me nu al op de volgende les. Het is vooral zorg dat je in het midden staat en je evenwicht bewaart, anders lig je er zomaar in.

Tja en dan de ALS Ice bucket challenge heeft ook Friesland bereikt. Op Facebook wemelde het van de filmpjes en dan kun je het aan je water wel voelen dat het niet lang duurt voor je ook aan de beurt bent. Wat ik vooral goed van deze campagne vind is, dat het werkt! Zo zeggen ze dat Corey Griffin, de 27-jarige Amerikaan, deze actie samen met zijn goede vriend en ALS-patiënt Pete Frates heeft verzonnen.  Het ijs verlamd voor even je lichaam en ademhaling en dat effect heeft ALS op het lichaam. Triest is dat Corey zelf na een benefietavond voor ALS een duik nam in het water en daarbij is verdronken afgelopen week. Het lijkt zo simpel;  iedereen nomineert 3 anderen mensen, gooit een emmer ijswater over je heen en doneert. Dat laatste gaat het natuurlijk om. Doordat het aanslaat en Social Media werkt hierin echt als katalysator is het succes overweldigend. De site van ALS Nederland heeft nog nooit zoveel bezoekers en donaties gehad en de actie loopt nog steeds. Zeer succesvol dus. Ook hier kunnen we weer van leren, marketingacties hoeven soms helemaal geen geld te kosten. Natuurlijk krijgt de actie ook kritiek over waterverspilling, overkill aan filmpjes etc. …dat hou je altijd.

Tja, en dan mijn challenge……Gelukkig is deze zonder geluid :-)

 

Fijne week!

Lotte


Gespot: parlevinker in Lemmer

de zingende palingboer

Afgelopen zaterdag hadden wij wat je noemt een “stereotype dagje”. Ik stond in de keuken, waar anders, een kilootje of wat granola te maken. Zoonlief  was in alle vroegte naar zijn vakantiebaantje vertrokken. En Jeroen, mijn man, stond buiten te zagen en te boren om een buitenkeuken in elkaar te knutselen.

Ach, het was een soort van idyllische, uitermate kneuterige, zaterdag. Verzin het ‘niks aan de hand, all is well, lift muziekje’ er maar bij…

In de verte hoorde ik een bel en wat geschreeuw vanaf het water. “Heuh, hebben wij een ijscoman op het water?” dacht ik nog. Het geluid kwam dichterbij en ik zag een bootje aankomen met een grote rookton achter op het dek. De bel werd luid gebeld en onderwijl werd er uit volle borst ‘vérse paling, wárm gerookt’ geroepen vanaf het bootje. "Dat kan ook alleen maar hier" mompelde ik. Een parlevinker met paling aan boord.

Vanuit de tuin zwaaide ik met mijn armen alsof ik eindelijk gered werd van het eiland Robinson Crusoe. De heren snapten het signaal en legden aan. Het gesprek kwam al snel op, het zal ook eens een keer niet zo zijn, eten en euh drank. Vis moet zwemmen per saldo...

Aan boord Bas Oosterbaan uit het Friese Koudum, alias de zingende palingboer en werkzaam binnen het hospitality management. Jan, een Haagse pensionado die 42 jaar gewerkt heeft als gastheer in het destijds beruchte en befaamde visrestaurant Saur in Den Haag. En zijn zoon Ferry, werkzaam voor een importeur van onder andere wijn, champagne en port.

Bas importeert samen met zijn vrouw ook mooie Italiaanse wijnen. ‘Of ik zin had in een wijntje’. Nou ja, sputterde ik nog -niet al te hard- tegen, het is nog niet eens 3 uur. Nog geen twee seconden later had ik een glas tongstrelende witte Italiaanse in mijn handen. Jeroen, rook –alcoholische- onraad, gooide zijn zaag aan de kant en wist niet hoe snel hij zich bij ons moest voegen.

‘Een flesje wijn’ later voegde ook de ongelooflijk leuke vrouw van Bas zich bij ons. Willie runt Salt & Zucchero. Een webshop waar je onder andere die eerder besproken heerlijke Mauro Sebaste wijnen kan bestellen. Jan verhaalde sappig en prachtig over zijn ervaringen bij het oude Saur. Een restaurant waar destijds nog veel gerechten aan tafel bereid werden. De tong werd aan tafel gefileerd. De cocktailsaus bij de zeevruchten werd aan tafel à la minute bereid, En de crêpes Suzette werden gewoon 'old school' aan tafel geflambeerd. Precies zoals wij het 100 jaar geleden op de hotelschool hebben geleerd. Maar die tijden zijn voorbij. Aan tafel wordt tegenwoordig niks meer bereid. Veel te duur. En dat is jammer, ook al snap ik het wel, want bereiding aan tafel is natuurlijk wel beleving optima forma. Ik denk dat ik hier maar eens een aanschuiftafel aan ga wijden. Terug naar vroeger tijden bij De Tafel van Lemmer. Met het 965 pagina's tellende boek van Auguste Escoffier als mijn bijbel.

Het witte bolletje met paling, gevangen op de Fluessen, bracht me terug naar de zomer van 2011. In verband met mijn deelname aan Masterchef, wilde ik mijn keukenkunsten nog wat opkrikken. Hiervoor liep ik een korte stage in de keuken van Geert-Jan Vaartjes. Toen chef de cuisine van Lauswolt. Het was fantastisch. Ik keek mijn ogen uit bij al die culinaire kunsten, het ongelooflijk hoge tempo daar in de keuken en de smaakcombinaties. Met militair geplande precisie werd alles daar op bordjes gelegd en bereid. Ik mocht met mijn toen 39 jaar gewoon als groentje onderaan beginnen met kilo’s appels in brunoise snijden, geleitjes mengen (gewoon mengen hè, niet maken…) én… kilo’s gerookte palingen schoonmaken…

En daar zaten we dan, met dit bijzondere gezelschap. Aan het water met het zonnetje in de rug, te grappen, te grollen en te praten over de dingen des levens, tot in de late uren van de avond. Alsof je elkaar al jaren kent.

En stuk voor stuk zeiden we een beetje melancholisch –of was het de wijn?- tegen elkaar ‘wat mooi, zo’n bijzondere ontmoeting’.

Leven in Friesland. Ik hou ervan!

PS: dat pondje verse paling heb ik uiteraard nog wel gekocht. Heerlijk op een stukje roggenbrood, met een sausje van wat crème fraîche wat mierikswortel en een beetje verse peper… Zalig!

 

 

 

 

 


Presentatie open coffee Joure @ doppio

Op 10 september geef ik een presentatie aan ondernemers over LiF.

Wat is LiF, hoe is het ontstaan, waar wil ik naar toe en hoe werkt het.

Lijkt het je leuk om te komen, je bent van harte welkom!

 

9.30-10.30 uur
Doppio Joure

Info
ontspannen netwerken met collega ondernemers onder het genot van een kopje koffie of thee, maandelijks in Joure

Beschrijving

Open Coffee Joure.
OPEN voor iedereen! Elke maand komen ondernemers, zzp'ers, starters, collega's en geinteresseerden bij elkaar. Onder het genot van een kopje koffie (of thee..) kan men informeel netwerken. Slechts 1 verplichting: je eigen drankje afrekenen ;-)


Geluk & genoten

Wat hebben we een geluk gehad! Dit zeggen we al drie jaar tegen elkaar tijdens de vakantie. Wat we natuurlijk bedoelen is dat we fantastisch weer hebben tijdens onze vakantie. Drie jaar geleden verruilden wij onze buitenlandvakanties voor thuis-in-eigen-land-met-de-boot-vakanties. Tot nu toe een goede keus op vele gebieden! We hebben 3 weken heerlijk op de boot geleefd, ons eigen minihuisje op het water met alles er op en er aan. We hebben met name op Vlieland gelegen, want zeg nou eerlijk…dat is toch vakantie op zijn best. Wakker worden, even lezen, ontbijten op het dek in het zonnetje, met het fietsje naar het strand, borrel op het terras, lekker eten met gezellige mensen, met de rubberboot het wad op en op een zandplaat wandelen, schelpen, hout en andere prachtige schatten zoeken. Zucht, wat was dat fijn…mijn hoofd is lekker tot rust gekomen! Erg leuk vonden wij ook  onze ‘eiland-hop-stop’ naar Terschelling met de snelboot. Je bent dan toch even heel ergens anders. Op de terugweg hebben we nog een paar dagen in Leeuwarden gelegen, de stad waar ik ben opgegroeid en waar mijn jeugd ligt, 18 jaar lang. Lekker met het vouwfietsje door de stad struinen…super. We hebben hier ook de verjaardag van mijn jongste zoon gevierd, een goede plek want zo kon familie ook nog even langs wippen. In alle plaatsen waar we hebben gelegen heb ik natuurlijk mijn ogen en oren open gehouden, want ja niets leukers als shoppen omdat het ‘moet’ ;-)
Vlieland,
Het eiland vol strand,
Zon, schelpen, zee
Ik neem je mee….

(Dit is mijn tekst van het refreinliedje van een rap die mijn kids op de boot hebben gemaakt, ook mama had een rol.. je begrijpt: dikke lol)

 

We hebben genoten!

 


Zomer-eten

Wanneer het mooi weer is, merk ik dat niet zoveel zin heb in koken.
Lekker buiten zitten en genieten.

Volgens mij heb ik ook minder trek en hoe warmer het is, hoe meer ik zin heb in vooral makkelijke, frisse, gezonde én snelle maaltijden.

Wat ik dan vaak doe is het volgende, ik maak allerlei soorten vers brood met allemaal lekker dingen klaar: kaas, zalm, verse salade,  avocado, maar ook kleine schaaltjes met kaasblokjes, komkommer, tomaatjes, hummus. Zo wordt het op  tafel één groot feest. Ook lekker: een grote schaal met rauwe ham en meloen klaarmaken of een verse fruitsalade en dat is hier altijd een succes.

Meloen, aardbeien, bosbessen, je kunt er ook frambozen, bramen, mango bij doen. Alles op 1 schaal, en dan verse munt er doorheen doen, echt heerlijk en makkelijk.
Leuke schaaltjes erbij en smikkelen maar.

Mmm! Op naar de zwoele warme zomeravonden met een goed boek in de tuin of op de boot.

Fijne vakantie allemaal, waar jullie ook gaan, zijn of blijven…. GENIET!


Frisse Friese Salade

 

De stampotpannen staan weer veilig in de opslag. Je mooiste saladeschalen mogen weer gezien worden want de saladetijd staat weer voor de deur!

Het mooie van salades vind ik de variëteit. Qua ingrediënten waar je naar hartenlust mee kan experimenteren. Maar ook de verschillende typen sla. Waar 20 jaar geleden de ijsbergsla helemaal ‘hot’ was, is die inmiddels verworden tot een wat smakeloos en niet al te inspirerend type sla. Wie herinnert zich de tijden nog dat je in ieder eetcafé standaard wat dungesneden, ietwat verlepte, ijsbergsla met een schijfje sinaasappel als ‘mooimaker’ op je bord zag liggen?

Lang leve de ontdekkings- en kweekdrift want tegenwoordig zijn er zo veel heerlijke slasoorten te vinden dat je er gewoon hedendaagse van ‘keuzestress’ van krijgt. Bladsla, veldsla, lollo biondo, lollo rosso, Romeinse sla, eikenbladsla, rucola, radicchio… En vul maar aan!

Zelf ben ik dol op veldsla, ook wel ‘ezelsoren’ genoemd. De smaak heeft wat nootachtigs en de kleur is mooi donkergroen. En hoewel smaak natuurlijk het allerbelangrijkste is, wil het oog ook wat. Juist dat donkergroene kleurt prachtig met allerhande kleuren zoals bijvoorbeeld het rood van paprika of trostomaatjes. Maar ook mooi in combinatie met bijvoorbeeld wat rauwe ham.

Om in ‘LiF’ sferen te blijven deze keer een salade van veldsla met postelein* en Friese Bleu de Wolvega.

Door toevoeging van deze heerlijke blauwader kaas geef je je salade een heerlijk romig en pittig accent voor dat beetje ‘oemf’ op je bord.

En omdat je natuurlijk in de zomer, of je nou op de camping staat, thuis bent of de Friese wateren bedwingt, zo lang mogelijk wil geniet van het zonnetje en zo kort mogelijk in de keuken wil staan, heb je deze salade zó op tafel!

Ingrediënten voor 2 personen als maaltijdsalade:

-       1 zakje veldsla
-       handje vol postelein
-       150 tot 200 gram Bleu de Wolvega (in stukjes/blokjes)
-       1 sjalotje
-       6 eetlepels extra vergine olijfolie
-       2 eetlepels citroensap (of witte Balsamico azijn als je van een iets zoetere dressing houdt)
-       1 theelepeltje (Friese) mosterd
-       handjevol gepelde en geroosterde pistache nootjes
-       rode punt paprika (in dunne plakjes gesneden)
-       peper & zout

 

Bereiding:
-       maak de dressing met de olijfolie, het citroensap, een beetje mosterd en wat peper en zout. Proef de dressing of je deze lekker genoeg vindt en voeg desgewenst nog wat van de ingrediënten toe.
-       was de veldsla en de postelein in koud water. Droog dit in een sla centrifuge (of door de sla in een droge theedoek te leggen, de punten bij elkaar te pakken en de doek dan rond te draaien)
-       rooster de pistachenootjes in een koekenpan, zonder toevoeging van olie. Let goed op want de nootjes verbranden snel!
-       was de paprika en snijd dit in dunne reepjes en gooi de pitjes weg
-       maak de sjalot schoon en snijd deze in heel dunne plakjes
-       verpulver de Bleu de Wolvega in kleine stukjes met je handen of snijd er blokjes van
-       leg de sla losjes op een mooie schaal of bord en dresseer dit met de paprika, de sjalot, de nootjes en de Bleu de Wolvega. Serveer de dressing er apart bij.
-       om er een echte maaltijd van te maken serveer je er wat lekker vers grof gesneden brood met boerenboter bij!

NB: Serranoham of wat plakjes Friese droge worst aan je salade toevoegen is ook heerlijk! En als je nog wat verse bieslook hebt staan, doe er maar gewoon bij. Het kan allemaal!

Fijne vakantie & eet smakelijk!

*Als  postelein nou niet 'je ding is' kun je deze ook vervangen door bijvoorbeeld wat waterkers of een handjevol rucola. Hierdoor word je salade nog wat pittiger van smaak!

 


Bakje Aandacht

 

De fluitketel staat op het fornuis, even de filterhouder op de thermosfles, zakje in de houder plus de heerlijk geurende koffie en dan langzaam opschenken…. Zo zet ik thuis al jaren koffie. Ik was niet anders gewend, want zo maken mijn ouders ook altijd hun koffie klaar… zowel thuis als onderweg. En dat bevalt prima. Je kunt de koffie gemakkelijk zo sterk maken als je zelf wilt, het water is lekker heet want het heeft gekookt en er kan geen apparaat kapot gaan. Onze B&B gasten krijgen deze koffie ook bij hun ontbijt, samen met (handmatig) geperst sinaasappelsap. Je proeft het verschil.

Sinds een paar jaar is koffie niet meer een bakje troost maar iets waar je een kunstwerk van maakt. Een restaurant of café kan niet meer zonder een echte Barista. Cappuccino, caffé latte, latte macchiato, espresso, koffie met witte chocolade of met siroop. Er zijn complete koffiekaarten beschikbaar. Wat een feest om in een koffiebar af te spreken en dan zo’n zalige koffie met een brownie te bestellen.

Ik werd wel een beetje onrustig van het feit dat wij thuis nog geen espressoapparaat op het aanrecht hadden staan. Want bijna iedereen zet een nagenoeg professioneel kopje cappuccino thuis, dan kun je toch niet achterblijven. De gewone bakjes koffie waren geheel uit de gratie. Zo lang wij thuis nog geen keuze hadden gemaakt, bleven wij rustig met ons filterhoudertje gewone koffie opschenken. En eigenlijk vonden we dat heerlijk. Tot mijn verbazing kwam ik er vorig jaar achter dat wij niet hopeloos achter liepen, maar onbedoeld heuse trendzetters waren……..   Koffie opschenken is de nieuwste trend, een bakje koffie met aandacht. Inmiddels zijn er complete koffie(opschenk)bars en barista-cursussen voor deze vorm van koffie zetten. Dat is natuurlijk wel versie 2.0, met de juiste temperatuur, op speciale wijze gemalen koffie en vaak met de stijlvolle glazen koffiekan van Chemex, die ook op míjn verlanglijstje staat. Eén voordeel; het kopen van deze koffiekan levert geen keuze stress op.

Machteld