Recept voor een Vrolijk Pasen

Pasen is samen zijn! Met de hele familie uitgebreid koffieleuten, eitjes verven en zoeken. Voor mij gaat het vooral ook om lekker eten en drinken. Blijft toch m’n lievelingsbezigheid….Op internet vind je genoeg inspiratie voor paasgerechtjes met vers gebakken broodjes, soepjes en salades. Maar die recepten zijn vaak hartig. Ik heb voor jullie een recept voor een zoet gerechtje op de Paasbrunchtafel. Mét ei in de hoofdrol, uiteraard. Normaal maak ik dit vaak met Kerst, maar gezien de kleur en hoofdingrediënten past dit ook prima op een paastafel. En klaarmaken is (jawel!) een EITJE!

Om het ook nog een beetje duurzaam én lokaal te houden gebruik ik voor dit recept de scharreleitjes van de lokale kippenboer, lekker vers! En groot. Vaak zit er een dubbele dooier in en wijken ze af qua grootte/vorm en mogen ze de daarom de supermarkt niet in. Want ‘een bytsje bryk’. Maar die extra dooiers zorgen in dit geval juist voor een mooie, volle gele kleur in je advocaat.

-----------------------------------------------------------------
PAASADVOCAAT
Wat heb je nodig voor  liter?

·        10 eieren
·        375 gram kristalsuiker
·        400 ml brandewijn
·        1 zakje vanillesuiker
·        Slagroom
·        Keukengerei: rvs schaal | garde | evt. keukenthermometer (ik 'wing' het altijd, maar better safe than sorry) 

1.      In de rvs kom meng je de eieren, suiker en vanille met een garde. Roer het tot een glad geheel.
2.      Doe het geheel in de rvs schaal en verwarm de vloeibare advocaat  au bain-marie (boven een pan met kokend water) op laag vuur.
De schaal mag het water niet raken.
3.      Voeg al roerend de brandewijn toe tot het geheel dik en romig is.
4.      Zorg ervoor dat de advocaat niet boven de 85 C komt. Dan kan het namelijk gaan schiften.

Blijf de substantie met de garde doorroeren totdat het de gewenste dikte heeft, ongeveer zoals vla. Als de advocaat afkoelt dikt het nog wat in dus laat het niet té dik worden. Je kunt het ongeveer 2 weken in de koelkast bewaren in een afgesloten en gesteriliseerde fles of weckpot.
-------------------------------------------------------------------

Serveer met een flinke toef slagroom en een beetje geschaafde chocolade. Of vlokken, als je makkelijk wilt. Thuis gebruik ik altijd mini-weckpotjes als glaasjes, dit ziet er heel tof uit. Verras de volwassenen met dit gele goedje als bijgerecht, toetje of als aperitiefje. Het laatste is het leukste, het liefst vóór het zoeken van de eitjes. Wordt het een stuk leuker van, geloof me :).

Vrolijk Pasen!
-X- Marianne

 


OranjewoudFestival | wát een sfeertje weer

Voor de 2e keer op rij mocht ik voor LiF een kijkje nemen bij het OranjewoudFestival in (je voelt hem al aankomen) Oranjewoud.

De aankomst is weer imposant. We worden onthaald door de klanken van een klassieke zangeres nog voordat we het terrein op stappen. Mooi is dat, dat je zintuigen al geprikkeld worden zonder je er eigenlijk bedacht op bent. Ook dit jaar treft dit evenement het mooiste weer van de wereld. Met een hapje en een drankje in de laatste zonnestralen genieten van een fijn muziekje. Dat draagt wel bij in het verhogen van dat fijne festivalsfeertje. Wat dat nog meer doet is (wederom) de te gekke aankleding. De ‘dames masterminds’ Maamke en Anne denken hier echt over na. Maar voeren het met zo’n nonchalance uit dat je steeds denkt: ‘Zò simpel en mooi. Waarom bedacht ik dat niet zelf?’. Kan ik niet eens een dagje snuffelstage komen doen? Houd me zeer aanbevolen! Met name de aankleding in de nokken van de grote tent is fantastisch. Aan grote metalen cirkels zijn met visdraadjes pauwenveren en bladeren op ongelijke hoogte rondom vastgebonden. Ik zie het zomaar voor me dat deze veren ritmisch meedeinen met de klanken van de pianist op de thermiek van de honderden geplaatste kaarsjes tijdens het kaarslichtconcert.  Maar ook de rest ziet eruit om door een ringetje te halen!

Meer dan een muziekfeestje…

De eerste keer dat ik hier was werd ik voornamelijk opgezogen door de sfeer en aankleding, dit keer wordt het verhaal van het festival me ook steeds duidelijker. Want dit is niet alleen een feessie voor de upperclass in de regio, waar je toch een beetje aan denkt bij ‘een klassiek muziekfestival in Oranjewoud. Niets is minder waar! Mensen en muziek worden hier met elkaar verbonden. Zo worden samenwerkingsverbanden gesmeed tussen regionale ondernemers, educatieve projecten tussen bassischolen en kunstateliers worden opgezet (waarbij van gerecyclede materialen creaties worden gemaakt die de verbeelding en creativiteit van de kinderen stimuleren) en mensen met een achterstandspositie worden betrokken in  projecten die erop toegespitsts zijn om elkaar via muziek te vinden en te verbinden. Bij het Oranjewoud Festival geloven ze in ’een samenleving waaraan iedereen kan meedoen en waarin verbondenheid, openheid en verscheidenheid belangrijk zijn.’ Een prachtige boodschap die mij vanuit mijn eigen werkveld heel erg aanspreekt. Deze boodschap zou dan wat mij betreft ook duidelijker gecommuniceerd mogen worden op het terrein zelf zodat iedere bezoeker zich hiervan bewust gaat worden.

Kortom: het festival is een enorm mooi initiatief waar veel mensen wat aan hebben. En het leuke is: volgend jaar kunnen we er vanwege Culturele Hoofdstad 2018 extra lang van genieten. Ruim 10 dagen zal het festival dan duren. Een heerlijk vooruitzicht.......

-x- Marianne

 


Genieten in Hemelum

fogeltje Frietje knutselen kwallen Sneupen

Ik was met dit weer eigenlijk niet van plan achter de computer te kruipen in mijn vrije tijd, maar was vandaag voor de 3e keer bij It Flinkjeboskje tijdens de ‘Flinke Favorieten’. Dat is een 2-daags evenement in Hemelum dat elke keer weer ZO leuk is dat ik het toch met jullie wilde delen (voor zover dat niet al gedaan is op de LiF-site).

Op deze sprookjesachtige locatie worden regelmatig de meest leuke dingen georganiseerd. Streekmarkten, winterfair, vlooienmarkten en je kunt er zelfs trouwen. Elke keer als ik er kom is er wel iets anders qua aankleding en elke keer staan de meest leuke stands op het grote veld achter de boerderij.  En het is niet alleen leuk voor de volwassenen, ook de kids vermaken zich er goed. Die van mij knutselden bijna de hele middag zoet en deden mee aan een cursus mega bellenblazen. Zodoende hadden ik en lief tijd voor een heerlijk bakkie met een stukje rabarberplaattaart. Lekker en dat maak je thuis niet zo snel he?!  Net als de appelplaatcake trouwens. Ik heb al meermalen via Facebook en Instagram gesmeekt om het recept maar tot nu toe steeds 0 op het rekest. Als jullie meelezen Flinkedames: ik beloof plechtig alleen tijdens eigen feesten en partijen de blits ermee te maken…. J.  Trouwens, niet alleen koffie met wat lekkers is te krijgen, ook zie ik veel exotische glaasjes met leuke limonades voorbij flitsen en mensen genieten van een lekker wijntje.  Dit alles onder genot van een fijn muziekje in de zon. Om Remco maar te citeren: ‘het leven is vurrukkulluk….’

Na een rondje sneupen ben ik een fijne leren tas van LiF ondernemer LAVA uit Bolsward rijker (blij mee en wat een leuke dames daar!) en neem als afsluiter een heerlijk 'gezond' frietje van zoete aardappelen en de kids een (biologisch) ijsje. We moeten er even voor rijden, maar kan dit misschien elk weekend?

Voor wie morgen nog geen plannen heeft: van 10.00 tot 17.00 uur in Hemelum.. Check http://itflinkeboskje.nl voor meer info  of https://www.instagram.com/itflinkeboskje_flinkefarm/ voor meer mooie sfeerbeelden.


Festivalseizoen in Friesland | geopend!

Namens LiF mocht ik vandaag een kijkje nemen bij het Oranjewoud Festival. Het zonsopgangsconcert is me net een tikkie te vroeg (05.30 uur!), dus na het ontbijt rijden we richting Heerenveen. Het idee was om alleen met mijn lief te gaan om onze trouwdag te vieren maar omdat de oppas nog niet geregeld was en het weer top besloten we de kids lekker mee te nemen. Achteraf een heel wijs besluit!

In het fijne park midden in Oranjewoud wordt dit jaar voor 5e keer op rij het Oranjefestival georganiseerd, een van origine klassiek muziekfestival waaraan dit jaar voor het eerst De Proeftuin is toegevoegd. Deze Proeftuin doet dienst als het hart van het festival, waar je elkaar na een voorstelling of rondje over het terrein weer kunt ontmoeten en onder genot van een hapje en een drankje geniet van een stukje muziek.

In de Proeftuin worden we door de organisatie ontvangen met een cappuccino en een proeverijtje van heerlijke baksels. Lekker! De entree en de hele Proeftuin zien er te gek uit. Het hele veld ademt een sfeer uit die ik graag mee naar huis zou nemen. De gezellige, grote punttenten met lichtjes en de family-sized picknicktafels voorzien van geurige veldboeketjes en karafjes water met citroen en munt nodigen uit om neer te ploffen. Dit.Wil.Ik.Thuis.Ook! Ook de diverse eettentjes zijn fantastisch aangekleed. Hippie-chique op z’n best. Hulde aan de organisatie, hier is gelet op details.

Op de achtergrond horen we een kakafonie aan geluiden. Een jazzbandje draait vast warm voor een optreden. Een beetje ‘vrije geluiden’ op NPO 3 zondag, zeg maar. Deze muziekstijl is eerlijk gezegd niet geheel aan mij besteed (tikje cultuurbarbaar, eerlijk is eerlijk) maar draagt wel bij aan de sfeer van het festival. Na de koffie en een voorstelling met livemuziek en acrobatiek besluiten we een rondje over het terrein te gaan doen. We zwieren door het knusse park en vinden op elke hoek welk wat leuks te zien of te doen. Lopen hier en daar een tipi in en bekijken een filmpje of een kunstproject. In één van de grote tenten lijkt een dansvoorstelling te zijn. Helaas redden we dat niet omdat om 13.00 uur vanwege de nationale ‘Dag van het Park’ een roofvogelshow op het programma staat.. Na de 45 minuten durende topshow van De Valk wandelen we terug naar de Proeftuin. Deze keer pakken we de kidshoek mee. Anouk maakt aan een 6 meter lange picknicktafel - een waar knutselwalhalla voor kids- een Reng Deng Doedel (als jij het weet, weet ik het, maar hij is prachtig). Senna bespeelt een alternatieve gitaar in de Wall of Sound en ook de zojuist geplaatste mini-zwembadjes doen het vandaag goed bij de kleintjes. Dit alles maakt hongerig, dus zoeken we uit wat we willen eten. Best lastig. Broodje pulled-pork van hotel Tjaarda, een lekker kaasplankje met een wijntje bij LiF-deelnemers Lokaal 55, pizzaatje bij Vino’s? Echt voor elk wat wils. Het wordt een broodje hotdog van Hungry Little Bastards, die we kennen van de Flinke Favorieten in Hemelum. Net als de rest van de mensen ploffen we neer op het gras, gooien onze schoenen uit, eten en kijken mensen. It doesn’t get any better than this…

De combinatie van muziek, eten en drinken en perfecte styling maakt dat dit Oranjefestival een aanrader is. Ook met kids! Volgend jaar gaan we zeker weer. En het leuke is, het is nog gratis ook. Kijk, da’s nou het voordeel van Leven in Friesland… J

-x-  Marianne

PT5JPG PT4 PT3JPG PT2 PT 1


Farmlife

IMG_8869 IMG_8877 IMG_8880

 

Wat een heerlijke meivakantie hebben we! Met dit weer wordt ‘buiten zijn’ nieuw leven ingeblazen en wordt de wereld om je heen weer een stukje groter. Friesland ontwaakt!. En hoe heerlijk is dat….

Naast dat we de tuin weer op orde hebben gebracht (20 meter coniferen weg gehaald, nooit meer snoeien en dankzij onze robomow ‘Messi’ ook nooit meer grasmaaien, yay!) en daar heerlijk in kunnen relaxen hebben we natuurlijk ook leuke dingen gedaan. Festival hier, borreltje op een terrasje daar, talloze ijsjes opgeslobberd én hebben we onze jaarlijkse portie boerenleven opgedaan. En die ervaring wil ik jullie niet onthouden, want dat is zó leuk!

Vroeger had mijn oom een boerderij. Een echt boerenbedrijf met trekkers, enorme koeien maar ook een knoert van een schuur met een grote hooizolder. Fan-tas-tisch. Vele uren zoet geweest en talloze avonturen beleefd.

Daarna ben ik jaren niet op een boerderij geweest. Want wanneer kom je daar nou? Toen ik dus via een collega hoorde dat Campina elk jaar ‘open boerderijdagen’ organiseert zijn we een bezoekje gaan brengen aan een van de deelnemende boerderijen in de regio. Naast leuk ook nog educatief verantwoord. Als rasechte Fries moeten je kinderen wel waar de melk vandaan komt, wel?

En man, man, wat is dat te gek zeg. Kalfjes aaien, melkbusheffen, skippykoe racen, melkdiploma halen, stormbaanparcours doen. You name it, they’ve got it.. Met een beetje mazzel heb je stralend weer, kun je zelf met een kop koffie of iets lekkers uit de Zuivelbar aan de picknicktafel gaan zitten en kunnen de kindjes uren zoet spelen. Zelf word ik er elke keer helemaal blij van. Die geur van hooi, maak me gek! Ik vind er helemaal mijn inner Yvon Jaspers.

En het allerleukste is, het is gratis. Dus mocht je het tot nu toe gemist hebben: 16 mei gooien een aantal boeren in de buurt de hekken weer open voor publiek. Veel plezier…

-X-  Marianne


Parttime Bourgondiër

Als mijn man aankondigt een reinigingsprogramma (Clean9) te willen introduceren op de sportschool en hij proefkonijnen nodig heeft, spring ik een gat in de lucht. Eerder die week tikte de weegschaal 71 kilo aan. 71 kilo! Kleding zit al een tijdje niet meer lekker en op elke foto erger ik me aan mijn onderkinnetje. Actie dus. Omdat het een (detox)programma is van maar 9 dagen en op basis van natuurlijke producten spreekt het me wel aan. Houd niet van chemische poeders en pillen en wil ook niet alleen maar 4 weken lang shakes drinken. Even helemaal ‘schoonspoelen’ lijkt me wel heel prettig. En hé, dat je er van afvalt is leuk meegenomen!

Dag 1- Dinsdag

4 x Aloë Vera en 1 shake komende 2 dagen. De Aloë Vera is echt niet te hachelen, maar je mag het verdunnen met water. Dacht het niet, in 1 keer door de zure appel. Maar dan dus 4x per dag. Ik houd mezelf voor dat mijn darmvlokken me eeuwig dankbaar zijn!

Ben bewust begonnen op een drukke dag zodat ik geen tijd zou hebben om erover na te denken. En dat helpt. Het vervelendste moment is rond een uur of half 6 als ik bij mijn schoonouders kom. Schoonmoeder heeft (heel lief) al gekookt voor de kinderen zodat ik dat niet hoef te doen. Maar die geuren. Die geuren! Ik vreet mezelf bijna op en word behoorlijk chagrijnig dat ik niks mag, maar houd vol. Ik knak toch niet op dag 1 al? Ik ben geen amoebe, verdorie! Vroeg onder de wol vandaag. Als je slaapt dan voel je geen honger, toch?!

Dag 2 - Woensdag

Toch even op de weegschaal. Mag niet, doe het stiekum toch. 1 kilo minder! Die gedachte maakt dat ik ga als een speer. Dag 2 schijnt het meest lastig te zijn, maar daar heb ik geen last van. Alleen dat sporten van minimaal 30 minuten per dag, dat trek ik echt niet. De kinderen en het huishouden is nu al een sport op zich. Ik doe een rondje op de markt van het dorpsfeest, even voldoende. Waar iemand trouwens met een glimlach naar me kijkt en vraagt: ‘ooohhh, ben je …?’. Zwanger? Nee man, ik heb honger, daarom wrijf ik over mijn buik! Die trouwens zo plat als een dubbeltje is nu. Heb wel een bek als een gympie. Mijn smaakpupillen hebben geen idee wat hen overkomt. Uit pure kift kook ik voor de kinderen een enorm saaie maaltijd. Ik niks lekkers, dan zij ook niet. Hoewel deze tactiek niet helemaal werkt. Zelfs gekookte aardappelen en bloemkool met niks lijken nu heerlijk. Maar echt honger heb ik niet. Zelfs de gezonde tussendoortje die tijdens deze dagen mogen heb ik nog niet aangeraakt.

Dag 3- Donderdag

Vanaf nu meer energie, volgens onze coach. De strengste dagen zijn bovendien voorbij. Vandaag mag ik, naast een shake (van hoogwaardige eiwitten) in de ochtend en middag een avondmaaltijd van 500/600 calorieën. Bovendien gaf de weegschaal vanmorgen weer een kilo minder aan. Dat geloof je toch niet? Meten doe ik vandaag ook. Bijna 2 kilo minder en 3 cm kwijt om mijn buik en 2 om de heupen. *Klein vreugdedansje*.

Halverwege de ochtend kak ik in. Gelukkig mag ik de shake vanaf vandaag ‘pimpen’ met kokosmelk, een appeltje en wat kaneel. Dit helpt me door m’n dip, maar fit ben ik niet. Bovendien een tikkie hartkloppingen van het supplement met koffie- en thee extracten. Een reactie van mijn lichaam op het feit dat ik cold turkey moest afkicken van de koffie. Ik moet NU gaan wandelen van de coach. En inderdaad, na 4 km stevig wandelen met de hond ben ik er weer. Ik kook een maaltijd met kip en pesto. Bij het zien van de hoeveelheid eten op m’n bord kan ik wel huilen. Moet ik hier vol van? Maar eerlijk: de rijst die erbij hoort krijg ik niet eens op. Vol! En hemel, wat is de wereld mooi als je mag eten….

Dag 4- Vrijdag

Een hele dag BHV, ik verwacht dat het een lange dag wordt zo zonder eten. Maar eigenlijk heb ik helemaal geen honger. Het vele water drinken (2 liter per dag, naast alle shakes) begint te wennen, werkt zelf als bezigheidstherapie. Tijdens de lunch heb ik geen enkele moeite mijn collega’s te zien eten. Ze vinden me best sneu met mijn shakeje. Maar nog een sinaasappel en ik ben eigenlijk wel vol. Mijn smaakpupillen trekken ook bij. ’s Avonds eten man en kids patat, maar mijn gebakken garnalen met sugarsnaps/paprika/champignons smaken me zo goed dat ik daar geen last van heb. Alweer een dag om!

Dag 5- Zaterdag

Drukke dag, die begint met heel vroeg voetbal van zoonlief. Voor het eerst mis ik mijn bakje koffie om wakker te worden. De rest van de dag te druk om na te denken, maar eigenlijk gaat het heel goed. ’s Middag met het hele gezin een uur wandelen voor de nodige beweging, gezellig. Qua kilo’s zit ik al een paar dagen op hetzelfde getal. Prima, ik heb ook nog niet serieus gesport. Geestelijk ben ik daar geloof ik nog niet aan toe. Sporten, bah. Manlief herinnert me eraan dat ik toch zal moeten. Inmiddels hebben mijn darmen de memo ook ontvangen en zit ik iets vaker op toilet. Dit had ik eerder verwacht trouwens. Gelukkig duurt dat maar even!

Dag 6- Zondag

Wat een saaie boel zo. Geen koffie, geen zondags ontbijt en nog erger: geen borrel met wat lekkers te snacken! Van pure ellende rijd ik met man en kinderen naar de sportschool en werk een trainingsschema af. Na 25 minuten ben ik bekaf. Valt toch tegen…Omdat ik echt meer resultaat op de weegschaal wil zien wandel ik ’s middag nog een uur met de hond op een wat hoger tempo. ’s Avonds een heerlijk biefstukje met een gepofte aardappel en zure room en een bakje salade. Zelfs man en kids eten met smaak de aardappelen mee en dat mag een wonder heten. Wàt je mag eten is echt heerlijk en geschikt voor het hele gezin. In de avond weeg en meet ik alles weer. Overal weer een cm minder qua omvang, gewicht is hetzelfde.

Dag 7 – Maandag

De weegschaal werkt niet mee. Nog steeds op hetzelfde. Gefrustreerd app ik de coach, zij haalt me er gelukkig uit. ‘Marianne, het is geen afvalprogramma, maar een reinigingsprogramma. Probeer niet te focussen op de kilo’s. Kijk even naar de centimeters die je kwijt bent en vergeet ook niet datgene wat je niet ziet: allemaal afvalstoffen je lichaam uit en je hebt meer energie. En eerlijk is eerlijk: voor het beste resultaat moet je er gewoon bij sporten!’. Ohja....

Gemotiveerd zit ik dus, ondanks enorme spierpijn van de beentraining van gister, een halfuur op de fiets en werk nog 45 minuten training af zonder een centje pijn. Wat ik best knap vind met maar 500 calorieën aan eten ((ontbijt en lunch) die dag. Dat geeft dan toch aan dat ik meer energie haal uit hetgeen ik binnenkrijg. Als mijn man daarna mijn vetpercentage checkt blijkt dat dit met 1% gedaald is. Er is dus wel degelijk resultaat.

Dag 8- Dinsdag

Yay! 0,5 kilo lichter! Het kwartje valt nu even heel hard. Sporten helpt dus. Shoot.

Het ritme van het programma is nu eigenlijk een eitje. Ik werk een hele dag, cross heel Harlingen door voor promotiewerkzaamheden maar heb nergens last van. Energie voor 10. Als mijn water op blijkt te zijn baal ik, ik heb dorst! Mijn lichaam is gewend aan de 2 liter en heeft het nu ook nodig. Thuis een lekker stukje vis met gewokte groenten. Morgen de laatste dag!

Dag 9- Woensdag

Vandaag de laatste dag. Bij meting ben ik 4 cm rond de heupen, 6 om mijn buik en 2,5 kilo lichter. Dat is minder dan mijn doelstelling van 3 kilo, maar toch ben ik blij.

Maar….. hoe nu verder? Deze 9 dagen was elke maaltijd voorgekauwd, lekker handig. Verstand op 0 en gaan. Nu moet ik zelf weer gaan nadenken en keuzes maken. Lastig. We evalueren met de coach. Die geeft aan dat we nu moeten doorgaan met de aangehouden en opgebouwde gezonde gewoonten. De fysieke verslaving aan zout, zoet en vet eten hebben we afgelopen week getackeld. Als er nog een blokkade is om gezond door te blijven gaan, dan is die mentaal. En ik laat mijn hoofd mijn lichaam toch niet de baas worden?

 The day(s) after!

Ik voel me fysiek echt heel goed en daarom is de mentale klik ook gemaakt. In de dagen die volgen houd ik mijn calorieën bij met een app en dat werkt. Zelfstandig val ik nog eens een kilo af. En eerlijk is eerlijk: dat voelt best fijn! Mijn knop is om. Minder eten en meer sporten (ja, écht waar). Hoewel diep in mijn hart meer eten en minder sporten nog steeds de voorkeur heeft, hahaa…

Natuurlijk wil ik wel af en toe pizza eten, een koekje bij de thee en wat lekkers bij een borrel. Het moet potdomme wel leuk blijven. Ik ben nog steeds een Bourgondiër. Maar wel een parttime Bourgondiër….:)

- X-

Marianne

Marianne Shake


Yoga op het water

SUP-collage

Yoga op het water

Nou ben ik, ondanks dat mijn man een eigen sportschool runt (de gezelligste in de Wâlden!), niet echt sportief. Of eigenlijk: helemaal niet. Ik eet/drink gewoon liever. Besport niks. Maar….toen onze Marieke van de sportschool aangaf een uitje te gaan organiseren en ze wilde gaan SUP-pen, leek me dat best heel leuk! Toch mee dus.

Voor degene die de rage gemist heeft en géén idee heeft wat SUP-pen is: het is een afkorting die staat voor Stand Up Paddling, een sport ontwikkelt in Hawaii. Je staat rechtop op een soort van surfboard en peddelt dan een eind weg. Een rustgevend ritje op het water, terwijl je je buik- en bilspieren een flinke opdonder geeft. Yoga op het water, noemen ze het ook wel.

Helaas hadden wij die dag windstoten met windkracht 6. Yoga werd het dus niet. Onze SUP-juf van SUP Centre Fryslân, Elske Wind -hoe toepasselijk kan een naam zijn- durfde het desondanks wel aan, omdat we een groep getrainde instructeurs waren. Hahaa……Na een klein theoretisch kader en een geruststellende mededeling (‘Als je hulp nodig hebt, gewoon gillen. Help, Elske, helpske, ik reageer overal op.’) mochten we het water op.

Elegantie is er niet bij, aangezien je in de beginfase op handen en voeten op het board zit. Na een paar voorzichtige slagen kijk ik om me heen en zie de eerste durfals al staan. Met knikkende knietjes probeer ik het ook en verdomd als het niet waar is: het lukt. En dan pas durf ik om me heen te kijken. Wat is het mooi om de landerijen te overzien vanaf het water! Langzaam peddelend verlaten we het prachtige ‘Bûtefjild’, laten de pittige wind achter ons en glijden rustig door de beschutting van het dorp. We passeren de tuinen van de bewoners van Feanwâldsterwal. Mooi, om die van deze kant te bekijken. Onder de bruggetjes door, af en toe een laaghangende tak ontwijkend (de één wat behendiger dan de ander…). Na een bakje warmte bij Dûke Lûk gaan we weer retour. Op de terugreis pak ik een momentje alleen in de voorhoede, even in de rust.

En dan begrijp ik ook waarom mensen hier zo enthousiast over zijn. Het is heel sereen. Dat zal ook wel zijn waarom ik het écht leuk vond. Geen drukte, gehups en gezweet. Alleen jij en de natuur. Het warme water over je tenen. En dat terwijl je bezig bent je spierballen en je billen te shapen. En getuige het figuurtje van onze juf werkt het echt..:).

Kan het iedereen aanraden om Friesland op deze alternatieve manier te leren kennen!

SUP-se…

-X- Marianne