STREEKMARKTLUNCH @Flinkefarm

STREEKMARKTLUNCH @Flinkefarm

STREEKMARKTLUNCH
Helemaal nieuw: vanaf dit jaar is er de mogelijkheid om aan te schuiven voor een lunch bij It Flinkebsokje. Tijdens iedere Streekmarkt komt een gastkok een driegangenlunch bereiden met ingrediënten van de deelnemers. De eerste lunch op 5 mei wordt verzorgd door de Mallemok uit Sloten en staat in het teken van Asperges van Jelmer uit Gaasterland. Vanaf 12.00 uur ben je welkom om heerlijk mee te eten. Je zit aan de lange tafel in het gras. Is het weer iets minder? Dan zit je lekker binnen in de in de prachtige druivenkas. Daarvoor of daarna is er gewoon tijd om jouw favoriete boodschappen te halen op de streekmarkt.

Het aantal plaatsen is beperkt, dus meld je snel aan.
Dit kan via info@itflinkeboskje.nl of via 06-23351180.
De kosten bedragen 25,- p.p.

HET MENU
Voor: Aspergesoep van Gaast’sperges
Hoofd: Gaasterlandse asperges van Jelmer met ham van de Kempenaer, eitje van de Graasboerderij en botersaus
Na: Grand dessert, met een hint van asperges


Alles is liefde!

Volgende week is het Valentijnsdag!

We zetten wat tips voor je op een rijtje van onze LiF Hotspots.
Wil je graag iets geven. Nog een tip: heb je geen geliefde op dit moment, zelf-liefde is ook
heel belangrijk, verwen je zelf met een mooi cadeautje!

Kostbare momenten potten (14 in dozijn), Werfzeep (Cocoon conceptstore), Chocolade (de ijsfabriek & chocolade weer open!)


Verrassingspakketjes (Ka & Ko), Roze kaarsen (Sterk & sVeer), Lingerie (Qulotte)

Heb je in om je geliefde mee te nemen voor een belevenis, hierbij wat tips:

Proeven & Slapen
Omke Jan

Kom genieten van een romantisch Valentijns menu en blijf aansluitend overnachten in een van de mooie kamers.
De volgende ochtend staat er een heerlijk ontbijt voor jullie klaar. Speciale prijs voor dit arrangement voor Valentijnsdag is €160 o.b.v. 2 personen (3 gangenmenu, overnachting en ontbijt). Willen jullie in de studio of ruime kamer met bad overnachten, dan is het €180.
Reserveren via reserveren@omkejan.nl of 0514-855026

Proeven & Muziek
Lokaal 55

Neem dan je date mee naar het Valentijndiner van LOKAAL55!
We serveren een heerlijk vier gangen menu met bijpassende wijnen en uiteraard zijn onze muzikale vrienden van TimeMaud daarbij aanwezig met een repertoire vol LOVEsongs

Reserveren via: info@lokaal55.nl of 0515 460321
€ 64,50 per persoon (volledig verzorgde avond)

Proeven & liefde
Brasserie Anders


Restaurant Houke

Afgelopen donderdag mochten wij zomaar aanschuiven bij Restaurant Houke.
Ik zeg zomaar ineens, want toen ik 's morgens wakker werd wist ik nog niet dat ik 's avonds van zo'n heerlijk diner zou genieten.
Dit restaurant bevindt zich in Lokaal 55 aan de Houkesloot in Sneek en is sinds kort geopend. Eerst zou het alleen in november open zijn, gelukkig voor een ieder blijven ze voorlopig open. Ik zeg gelukkig want wat hebben wij hier heerlijk gegeten.

  
Wanneer je binnenkomt zul je omarmd worden door de warme ontspannen sfeer. De perzische vloerkleden zorgen voor luxe en behaaglijkheid met prachtig gedekte tafels, veel kaarsen en planten heb je het gevoel of je een privé dining room binnenstapt zoals ik dat vroeger wel eens zag in mijn toenmalige favoriete soap As the world turns. De kleden zorgen eveneens voor een prettige akoestiek in de ruimte.

Ons menu
Alvorens je de kaart krijgt ontvang je een lekker broodje met tapenade, olie, zout en boter. Je kunt à la carte kiezen of Ultje Dijkstra een verrassingsmenu laten maken. Wij besloten zelf te kiezen. Dat kan uit 4 voor, 4 hoofd en 4 nagerechten met bijpassende wijnen. Ik nam zeebaars vooraf met groenten en avocado en Patrick nam gamba's met soep.
Smullen.

Ons hoofdgerecht, ik nam rund en kreeg heerlijk biefstuk en  'draadjes' vlees, waar ik vaak thuis toch echt niet het geduld voor hebt om te maken en ik nu eigenlijk nog wel veel meer van had gewild. Samen met groenten en knolselderij puree een heerlijk combinatie.... Patrick nam vis, snoekbaars. Deze gerechten werden geserveerd met een salade met een fijne dressing en gebakken aardappelen.

Nagerecht. voor het toetje ging ik voor een thee complèt. Zoals jullie weten ben ik een echte theeleut en kwam ook hier zeker aan mijn trekken. Keuze uit vele smaken die ik zelf mocht scheppen. Mijn bord was gevuld met vers fruit, chocolademousse met advocaat en 2 chocolade bonbons. JAMMMIE.
Patrick had een chocoladetaartje en at nog net het bord niet op.

Wij hebben echt erg genoten van ons diner voor twee.  We hebben nu nog meer goede herinneringen aan deze locatie. Ik kan het een ieder aanbevelen hier eens aan te schuiven en je in de watten te laten leggen door gastvrouw Maamke! Zij maakte een goede wijnkeuze bij de gerechten.

Wil je ook een keer zo lekker verwend worden, dat kan Restaurant Houke is geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag avond vanaf 17.30 uur.

Bij Lokaal 55
Henk & Hanneke Hanenburg
Oude Oppenhuizerweg 55
Sneek
0515 460 321


restaurant Houke @lokaal 55

Vanaf nu kun je bij Lokaal 55 in Sneek dineren in het à la carte restaurant: restaurant Houke.
Geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag vanaf 17.30 uur.
Een extra lekker weetje is dat, vanaf heden Uiltsje (voormalig chef-kok van 't plein Joure) nu werkzaam bij is Lokaal 55.
Jij komt toch ook!

Het is handig om vooraf te reserveren: info@lokaal55.nl | 0515 460321


mmm, aardbeien taartje

Op Pinterest zag ik dit recept voorbijkomen... en ik heb hem natuurlijk eerst zelf gemaakt én geproefd voor ik het recept deel.
Het is zo simpel te maken en je hebt maar een paar ingrediënten nodig:  havermoutvlokken, 1 banaan, 5 aardbeien + garnering, 2 eieren en 1 theelepel bakpoeder.
O ja een oven en springvorm zijn ook handig!

Ik kan mij voorstellen dat er veel varianten voor te verzinnen zijn, dus ik ben benieuwd wat jullie er aan
zouden toevoegen om het een extra touch te geven. Maar dit taartje smaakt heerlijk!
Enne klinkt best gezond, toch?!

Wil je het ook uitproberen, hier vind je het recept!

aardbeien taart

 

Ik zeg smullen maar!

nom nom, Lotte


Ken je klassiekers!

Weet je als het mooi weer is begint het altijd te kriebelen.

Lekker buiten zitten, een koud wit wijntje en dan een heerlijke grote schaal maken met meloen en rauwe ham.
Niet voor niets een klassieker, maar geliefd bij groot en klein!

 

 

 


Life is what happens to you, while you are busy making other plans…

Dit is al weer mijn laatste blog voor LiF. Ook al heb ik het eerst levensjaar van LiF nog niet eens vol geschreven.

Maar natuurlijk doe ik dat niet zonder reden... Zoals sommigen van jullie weten ben ik vorig jaar december bevallen.

Die zwangerschap was overigens niet gepland. Die overkwam me. Zelfs in deze tijd waarin we toch allemaal dag en nacht bezig zijn met plannen, organiseren en controleren of ‘we nog wel de juiste koers varen’.

Voordat je denkt dat ik een giftige paddestoel heb gegeten en hallucineer, ik ben bevallen van Tante Luus. Misschien weet je het wel, van die verslavend lekkere granola.

Dat het ‘niet gepland was’ zit zo. Vorig jaar stopte ik definitief met mijn kookactiviteiten bij De Tafel van Lemmer. En eerlijk gezegd, ik had echt geen idee wat de volgende stap zou zijn. Maar, ik weet uit het verleden dat er altijd wel iets nieuws op mijn pad komt. En daar vertrouwde ik dan ook maar op. Ook al voelde dat best een beetje als Russische roulette met mijn toekomst en inkomsten. Let's face it, jonger word ik er ook niet op. Sommigen classificeren het als ‘zen’ maar trust me, niemand zal ooit over mij zeggen dat ik een “zen typetje” ben. Hoe zalig het me ook lijkt.

Voor een instructiefilmpje, dat we draaiden voor Jumbo Supermarkten, maakten we granola. Thuis ging ik aan de slag om mijn eigen variant te maken. Een snufje dit, een theelepeltje dat, een nootje hier, een besje daar. Het thuisfront moest proeven en vond het best aardig gelukt. Toen ik helemaal tevreden was over de smaakverhoudingen liet ik in oktober de granola proeven aan een vriendin. Die vervolgens enthousiast zeven kilo bestelde voor hun lifestyle sportschool Nije Balans.

En zo gebeurde het dat, de week erop, mensen begonnen te bestellen. Vijfhonderd gram hier, 1 kilo daar, één zakje, drie zakjes, tien zakjes. Ik bakte me een slag in de rondte, verpakte het vacuüm en vervolgens in pakpapier. Waarop ik een een stickertje plakte met daarop, handgeschreven, “Pas op! Bevat verslavend lekkere granola”.

Een paar andere vriendinnen zeiden “Els, hier MOET je iets mee gaan doen. Dit is echt heel lekker”.

En paar weken later deed zich de kans voor om mee te doen aan de flinke Winter Fair op it flinkeboskje in Hemelum. En toen kwam dat moment dat ik dacht “maar dan wil ik daar wel staan met een professionele look & feel, anders weet ik nooit of het potentie heeft of niet”. Want los van dat de smaak goed moet zijn, men eet toch ook met de ogen. Vormgeefster Corinne le Noury 'to the rescue'. Een paar weken lang hebben we uren per dag op de Skype doorgebracht. In mijn briefing schreef ik “de uitstraling moet ‘oemff” hebben én een knipoog”.

Nu kennen wij elkaar inmiddels al heel wat jaren en heeft zij aan een halve zin van mij wel genoeg om te weten wat ik wil. Maar dat neemt niet weg dat het dan alsnog heel erg knap is dat iemand in staat is om jouw ideeën en gevoel te vertalen naar een concreet beeld.

Al snel ontving ik de eerste schetsen voor Tante Luus, alhoewel het toen nog ‘Lola Granola’ zou gaan heten. Totdat ik ontdekte dat die naam al geregistreerd stond.

Lang verhaal kort, binnen drie weken hebben we alles bepaald, uitgewerkt, teksten geschreven en besteld. Een beachflag, banners, etiketten voor op de zakjes, de zakjes zelf, leaflets in de vorm van een deurhanger, visitekaartjes, stickers etc. Gewichtsconsulente Marianne Meeter had zich ondertussen ontfermd over het uitzoeken van de voedingswaarden van de granola.

De winterfair op it flinkeboskje was een prachtige deadline. Linksom, rechtsom het moest en zou af zijn op 11 december.

Sinds die eerste dag op it flinkeboskje is Tante Luus in een stroomversnelling gekomen. De reacties zijn zo ongelooflijk leuk en enthousiast! Tante Luus prijkt inmiddels in de schappen van een viertal winkels en dat worden er hopelijk nog veel meer. Ook staan allerhande leuke markten en fairs op de agenda en ben ik vorige week begonnen met het bakken van de granola in een heuse bakkerij. Je weet wel, waar van die ovens staan waar je in no time gigantische hoeveelheden granola kan bakken. Inmiddels koop ik de granen in per zakken van 25 kilo. En waar voorheen Chanel Noir mijn geur was, ruik ik nu dag en nacht naar vanille en kaneel. Ik geniet me suf van alle bijzondere en bevlogen mensen die ik ontmoet en denk dat dit is wat ze omschrijven als ‘flow’. Dat gevoel dat alles lijkt te lukken, óók als het niet lukt en je tegen je eigen beperkingen aanloopt. De dingen die op hun plek vallen, de mensen die je ontmoet, de opgedane kennis en ervaringen, je wensen en ideeën, het lijkt wel alsof een beetje aan het samenkomen is. Als ik dit niet zelf had geschreven had ik nu gedacht “man, wat een zeepteen, zo’n spirituele zweefteef”. Dat granola zoiets met een mens kan doen, koekkoek…

En dat allemaal in twee maanden tijd. En weet je wat het mooie is? Dit is, voor mij, weer een prachtige les in niet al te neurotisch en krampachtig alles van te voren willen bedenken. En een beetje vertrouwen te hebben in het gegeven dat er altijd nieuwe mogelijkheden voor je deur staan. Je moet die deur alleen wél even opendoen. John Lennon zong het zo mooi “Life is what happens to you, while you are busy making other plans”.

Maar in al deze euforie en drukte heb ik ook besloten dat focus meer dan ooit heel belangrijk is. Een kind voed je nu eenmaal ook niet op tijdens het krant lezen. En Tante Luus kan alleen maar groeien als er tijd, energie en bezieling in gestoken wordt. Veel tijd, energie en bezieling.

En nu is LiF dus op zoek naar een nieuwe blogger. Iemand die smakelijk over eten kan praten en schrijven. Die weet waar dat ene heerlijke restaurantje aan dat leuke watertje in Friesland zit. Iemand die houdt van eten én van Leven in Friesland. Ben jij dat? Stuur dan een mailtje naar info@leveninfriesland.com

Lieve LiF-volgers en Lotte, dank voor het lezen en wellicht tot ziens op een van de streekmarkten bij it flinkeboskje of ergens anders!


De smeuïge gehaktbal. Zó 2015.

Het schijnt dat het eten van insecten in 2015 ‘dé bom’ gaat worden. De ‘eiwitten bom’ wel te verstaan.

Bij de gedachte aan gepaneerde en langzaam gegaarde sprinkhaan kreeg ik ineens ontzettende zin in een ouderwets sappige, caliber Boer zoekt Vrouw, gehaktbal. En dat mag weer! Je mag tegenwoordig gewoon weer hardop zeggen dat je roomboter op je brood smeert zonder dat je meesmuilend aangekeken wordt.  Vervolgens per direct uit de gratie bent en je eigen sociale ondergang hebt aangekondigd. Ik  overdrijf natuurlijk ietwat maar ik werd op een gegeven moment zó recalcitrant van alle berichtgevingen dat vet zorgde voor je fysieke faillissement. Natuurlijk, iedere dag een in vet doordrenkte berehap met dubbelgebakken friet en vette mayo eten, is niet gezond. En ook ik heb schoorvoetend mijn in roomboter gesmoorde krieltjes  vervangen door de gestoomde kriel. Maar kom op zeg, kom niet aan de roomboter op mijn brood. Of aan de gehaktbal. Er zijn grenzen. Ook restaurant Loetje heeft er gelukkig voor gekozen om de biefstuk Bali niet in kokosolie te bakken;-).

Maar goed, die gehaktbal dus. Je hebt ze in allerlei varianten. De ‘jeu de boule’ bal. Een stevige gehaktbal die je drie uur later nog zwaar op de maag voelt. Of de ‘valt binnen 40 seconden uit elkaar in de pan’ bal. Ofwel de gehaktbal die of niet genoeg gekneed is of geen -of te weinig- bindmiddel zoals ei of paneermeel heeft.

En dan de sappige ‘omhoog rollende ogen van opperst genot’ gehaktbal.  Een al dan niet smeuïge gehaktbal komt onder andere door het type vlees. Des te vetter het vlees, des te sappiger de bal. Half om half gehakt geniet daarom de voorkeur. Zelf grijp ik toch meestal naar puur rundergehakt. Maar dat is een kwestie van smaak. Of probeer eens lams- kalfs of kippengehakt!

Maar zoals gezegd, het toevoegen van een ei en/of een scheutje melk zorgt voor smeuïgheid.

En het leuke van een gehaktbal is, dat “the sky the limit” is waar het op ingrediënten toevoegen aankomt. Ooit wel eens gehoord van een gehaktbal met –ligt erg gevoelig- ganzenlever? Of denk aan de Griekse gehaktballen waar onder andere munt aan toegevoegd is. De –het zweet op je snor- gehaktbal met veel rode peper. Of een Aziatische variant met hoisinsaus en mayonaise. Het is gewoon een kwestie van smaak. Voor Jumbo Supermarkten maakten we vorig jaar het instructiefilmpje ‘gehaktbal maken’. In deze variant voeg je een gefruit uitje toe voor een heerlijk zoet accent.

Al met al, je kan eigenlijk de mist niet in gaan met de gehaktbal. Verse dragon, spekjes, sambal, barbecuesaus, kerrie of Provençaalse kruiden toevoegen? Ja hoor, waarom niet. Of probeer de ‘surf en turf’ gehaktbal eens door een grote garnaal in het midden van de gehaktbal te verstoppen.

Maar nu mijn variant. Vaak voeg ik wat kant en klare boemboe of een Thaise rode curry aan het gehakt toe zodat ik in één keer de smaak te pakken heb. De 'luie kokkie' methode.

Maar deze keer had ik nog een stuk cheddar kaas liggen dat op moest. En gesmolten kaas vind ik nu eenmaal altijd onweerstaanbaar lekker. Dus de combinatie gehakt met kaas was snel gemaakt.

Serveer de gehaktbal bijvoorbeeld met een stampot of hutspot en je hebt in no-time een lekkere winterse pot op tafel!

Eet smakelijk!

Onderstaand mijn recept voor de kaasgehaktbal.

Ingrediënten
500 gram gehakt
1 ei
1 middelgrote ui (gesnipperd)
20 gram bio ketchup van Heinz
scheut ketjap
1 theelepel grove mosterd
50 gram -zelfgemaakte- paneermeel of verkruimeld beschuit
peper en zout naar smaak
Blokjes kaas van 2 bij bij 2 met een dikte van ongeveer 1,5 centimeter of al naar gelang de grootte van je keus (mozzarella is ook lekker!)

Bereiding
Meng in een grote kom alle ingrediënten samen met het gehakt. Rol de gehaktballen. Maak je handen wat vochtig tijdens het draaien zodat ze mooi egaal worden (nog minder kans op uit elkaar vallen tijdens het braden).

Druk een blokje kaas in het midden van de gehaktbal en werk het vlees er weer omheen zodat het weer een ronde bal wordt.

Verhit in pan (liefst met dikke bodem) wat roomboter met een scheut zonnebloem olie totdat al het eiwitschuim verdwenen is.

Leg de gehaktballen in de pan en bak ze al naar gelang de grootte van de gehaktbal in 15 tot 20 minuten gaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Help! Wat eten we tijdens Kerst?

Onze kerstboom staat sinds 6 december al weer hysterisch haar ding te doen. Ik heb er hard mijn best voor gedaan om mijn Hongaarse genen eer aan te doen. De boom zit vol met een kakafonie aan kleuren. Het is een soort ker(st)mis boom geworden.

Ik heb altijd een soort haat liefde verhouding gehad met Kerst. Enerzijds word ik blij van het kneuterige en het gezellig samenzijn en anderzijds voel ik me altijd in een soort keurslijf gedwongen… De druk van 'het moet gezellig zijn', zeg maar.

En hoeveel ik ook van eten houd, na drie dagen in het gareel pootjes te hebben gegeven aan diverse tafels met copieuze diners kijk ik reikhalzend uit naar een wortel of gewoon een stengel selderij.

Een jaar of wat geleden belande ik aan een tafel tijdens Kerstmis waarbij mijn hart een vreugdedansje maakte toen de kazen aan het einde van de avond op tafel kwamen. Eindelijk iets te eten met smaak… Ik had de hele avond nauwelijks iets gegeten omdat het gewoon echt niet lekker was.

Nu denk je misschien dat ik een kooksnob ben, maar dit was in een fase in mijn leven dat ik qua koken niet veel verder kwam dan een gekookte aardappel, bloemkool met lammetjespap en een karbonade. Ik was in die tijd  absoluut niet bezig met zuurtjes, zoetjes, zoutjes, bittertjes, umami en andere culiminnende termen.

Zo had mijn zus, al sinds jaar en dag vegetariër, ooit het ‘geluk’ dat ze tijdens een kerstdiner in een restaurant (we schrijven 2001) zeven gangen lang getrakteerd werd op… champignons. Ik zweer het je, na de vijfde  gang veranderde haar hoofd in een champignon. Er is in de afgelopen dertien jaar gelukkig veel veranderd voor vegetariërs!

Vorig jaar had ik besloten om een diner Engelse stijl te maken. We begonnen met een knolselderij soep met wat crème fraîche. Het hoofdgerecht bestond uit Beef Wellington met zelfgemaakte paté, geserveerd met spruitjes met pancetta en kastanjes, gegrilde groenten en old school mega romige aardappelpuree (een klein beetje mayonaise toevoegen is de truc, maar je hebt dit niet van mij) met een dun laagje zelfgemaakte paneermeel voor een beetje oemf. Beef Wellington is ossenhaas met een laagje paté en heel fijn gehakte gebakken champignons. En wordt vervolgens omhuld met bladerdeeg en afgebakken in de oven. Absoluut een aanrader! En als je een goede paté bij de slager haalt, in plaats van deze zelf te maken, bespaar je weer een hoop tijd.

Het dessert bestond uit ‘mince pies’ met ‘mincemeat’. Engelser kan bijna niet. Heerlijke gebakjes gevuld met een mengsel van  -gedroogde- vruchten, noten, kaneel en een beetje brandewijn. Zó lekker!  Helemaal als je ze net uit de oven serveert met wat rumboter.

Bijgaand links naar de gerechten die ik genoemd heb, ter inspiratie!

Knolselderij soep

Beef Wellington

Spruitjes met pancetta en kastanjes 

Gegrilde groenten

Romige aardappelpuree 

Mince pies 

Brandy butter 

Terwijl ik dit schrijf, kijk ik nu al uit naar de lamsbout van mijn moeder dit jaar en hoef ik gelukkig niet te wachten tot de kaasplateaus aangerukt worden;-).

Fijne feestdagen allemaal!


In bed met Heston Blumenthal

Sinterklaas is nog niet eens in het land maar ik ben in gedachten al weer bij Kerst. Dat riekt enigszins naar een gebrek aan in ‘het moment kunnen leven’. Maar het heeft meer te maken met de voorbereidingen voor de kerstfair op it Flinkeboskje.

En zo gebeurde het dan ook dat ik gisteravond vlak voor het in slaap vallen al weer lag te mijmeren over het kerstmenu. Ik lag samen met Heston Blumenthal in bed naast mijn man. Voordat je hier rare ideeën bij krijgt, ik lag in bed met het boek “Heston Blumenthal thuis”.  Zie Heston maar als de aanvoerder van de moleculaire keuken. Je weet wel. De keuken die de mogelijkheid biedt om van een olie een poeder te maken. En daarmee is Blumenthal dus een beetje de culinaire van Persi. Ik ben in de ban van zijn kookboek. Het leest gewoon weg als een spannend boek en ik leer weer van alles.

Blumenthal heeft, zonder enige vorm van opleiding, zichzelf naar *** sterren gekookt. Door te proberen. Door fouten te maken. Door buitensporig nieuwsgierig te zijn. Door lol te hebben in hetgeen hij deed. Door gewoon te DOEN. En dat vind ik ongelooflijk inspirerend.

Kooktechnieken 8.0
In zijn boek neemt Heston je mee op reis door de verschillende zintuigen. Zorgt hij ervoor dat je in verwarring en vervoering raakt door zijn bijzondere smaakcombinaties. Wat dacht je van gepocheerde zalm met drop? Of roomijs met spek en ei? Ook schrijft hij over temperaturen en hoe dat van invloed is op producten. Een fijn stukje leesvoer voor een beetje kookmalloot.

Zo trekt hij bijvoorbeeld de mythe over “schroei vlees goed dicht want dan blijft je stukje vlees lekker sappig” volstrekt onderuit. Huh? Maar dat hebben we zo toch geleerd? Dichtschroeien, om zo de vleessappen in het vlees te houden, bestaat niet in de wereld van de culinaire chemicus. Dat dicht schroeien bestaat wel maar niet met de reden dat de sappen dan in het vlees blijven. Blumenthal zegt dat we de pan loeiheet moeten laten worden. Minstens 5 minuten op het vuur laten staan. De pan moet zó heet zijn dat de walm uit de pan vliegt als je er olie of boter in doet. Om vervolgens het vlees in de pan te leggen en het dan iedere 15 tot 20 seconden om te draaien. Daarna laat je je biefstukje op heel laag vuur naar de juiste kerntemperatuur (liefst rond de 50 graden) komen. Op deze manier wordt de korst mooi bruin, gaart het vlees mooi gelijkmatig maar stollen de eiwitten in het vlees niet waardoor je vlees tongstrelend mals blijft. Doordat we het vlees vaak  te heet laten worden zorgen die gestolde eiwitten ervoor dat het vlees wat taai wordt. Prachtig om te weten toch?

Nu is het voor mij de bedoeling dat het lezen van een boek op een gegeven moment zorgt voor rust in lijf en leden. En dat ik dan rustig richting REM slaap vertrek. Maar, door dit boek spatte mijn hoofd uit elkaar en was ik het liefst ’s nachts nog de keuken in gerend om te gaan koken.

Maar ik volstond met mijmeren over het kerstdiner. En al spittend door de recepten bibliotheek in mijn hoofd kwam ik terecht bij een favoriet van me; Gravlax (ook wel geschreven als gravad lak(x)s of gravlaks)

"Gra" wat?
Gravlax is rauwe zalm die gemarineerd wordt in zout, suiker en dille. In vervlogen tijden werd zalm (maar ook vlees) met zout besprenkeld om de houdbaarheid te verlengen. En werd deze (verpakt) bewaard in een gat in een hoop zand. Waar dan weer extra stenen op gelegd werden om het vocht er uit te persen. Op deze manier trekken de smaken er goed in en verandert de tekstuur naar een punt van "smelten op je tong".

Na een dag of wat werd de zalm dan weer opgegraven en dan in flinterdunne reepjes gesneden.

Het mooie van dit recept is dat de voorbereiding klaar is in een vloek en een zucht maar de smaak blijft je voor de rest van je leven bij!

Inmiddels heb ik al vele experimenten met Gravlax achter de rug. De zalm insmeren met rode bieten om de buitenkant van de zalm mooi rood te krijgen. Wodka, gin of aquavit toevoegen aan de marinade. Ook met de verhoudingen zout/suiker heb ik lopen stoeien. Maar onderstaand recept vind ik het best!

Dus op naar de visboer , een gat graven in de zandbak van je kind en marineren maar!

Gravlax (reken op ongeveer 100 gram per persoon als voorgerecht)

Ingrediënten:

  • 800 gram zalmmoot met huid (om er zeker van te zijn dat parasieten geen kans krijgen, kun je de zalm het best eerst invriezen vóórdat je deze gaat marineren)
  • 45 gram witte (basterd) suiker
  • 20 gram zeezout (als je kosherzout gebruikt dan moet je meer gebruiken omdat kosher zout minder zout is)
  • grof gemalen zwarte peper
  • 40 gram verse fijngehakte dille (gebruik geen gedroogde dille, dat doet echt af aan de smaak)
  • 3 plakjes limoen of citroen

Benodigdheden:

  • groot bakblik (of iets anders dat vocht kan opvangen)
  • een snijplank
  • bakstenen of iets zwaars
  • huishoudfolie

Bereiding:

  • Neem een bakblik en leg daar een groot stuk huishoudfolie in
  • Leg de moot op de huidzijde neer op een snijplank en snijd de zalm doormidden
  • Leg de helften in het bakblik op de folie
  • Meng de suiker, het zout en de peper door elkaar
  • Spreid dit uit over de beide helften zodat de hele zalm bedekt is
  • Hak de dille fijn en verdeel ook dit over de helften
  • Leg op één helft de dunne plakjes limoen of citroen maar zorg ervoor dat het niet op de zalm zelf terecht komt. Het zuur van de limoen bijt uit en zorgt ervoor dat er witte vlekken op de zalm komen en dat ziet er dan straks weer wat kneuterig uit
  • Leg de helft waar je de citroen niet op gelegd hebt boven op de andere helft. Alsof je twee boterhammen op elkaar legt
  • Wikkel de zalm rondom goed in met de huishoudfolie
  • Leg een plank bovenop het zalmpakket en daarboven op iets zwaars. Ik gebruik bakstenen maar je zou ook een zwaar boek of iets anders zwaars kunnen gebruiken
  • Leg dit in de koelkast en laat dit minstens 48 uur staan. Zelf laat ik het minstens 4 (!) dagen in de koeling liggen
  • Draai de zalm tijdens dit proces een paar keer om
  • Voordat je de zalm serveert giet je het vocht weg haal je het zout, suiker, dille mengsel van de zalm.
  • Snijd de zalm in flinterdunne reepjes van de huid af en leg dit op een bordje. Of laat het mooi op een plank liggen zodat je gasten naar eigen wens zelf wat kunnen nemen.
  • Het is ook leuk om bijvoorbeeld groot uitgevallen dobbelsteentjes te snijden. Of snijd een dikkere plak en leg die op het bord.
  • Je kan er een eenvoudige saus bij serveren van een beetje mayonaise met wat crème fraîche en wat grof gemalen peper. Of serveer het met traditionele mosterd dille saus. Voeg een beetje mosterd (ik gebruik vaak de ietwat zoetere Ikea mosterd) samen met een beetje olijfolie, en drupje azijn, wat fijngehakte dille en peper en zout
  • Serveer ook wat geroosterd brood bij de gravlax en garneer met een mooi takje dille!

Het resultaat is  echt finger lickin’ good! Dat moet je gewoon zelf ervaren.

Vanavond lig ik weer met Heston in bed. Eens kijken of ik inspiratie krijg voor een ander kerstgerecht!

Mocht je vragen hebben over dit recept dan kan je me ook mailen op info@detafelvanlemmer.nl.

Heel veel kook- en eetplezier!

Smakelijke groeten,

 

Elsbeth Duvergé
De Tafel van Lemmer