Op de een of andere manier word ik nooit heel blij als het 21 september is.
Het geeft me een soort weemoedig gevoel dat er aan iets moois een eind komt. Dat is ook zo natuurlijk, het begin van de herfst betekent het eind van de zomer. Het was een goede zomer. Op een paar regenweken na, hebben we niets te klagen gehad. Het is gewoon even slikken, het wordt weer eerder donker,  kouder en guurder. Toch merk ik dat het ’s avonds nestelen op de bank met een dekentje, gordijnen dicht, kaarsjes aan wel weer een bepaalde gezelligheid met zich meebrengt.

Ook heel leuk, is een lekkere herfstwandeling maken al dan niet in het bos, door de knisperende bladeren heen lopen, alle bruin, oranje, groene kleurpaletten in de bomen, de natuur is prachtig in dit jaargetijde.  Zo ook gister, ineens voelde ik me heel blij worden…ik zag iets glimmen….en dat zorgde ervoor dat we vervolgens met z’n allen op de grond doken en als bezetene gingen zitten schat rapen. Wat waren we blij met het vinden van deze kastanje boom, eentje met ontelbare prachtige exemplaren verspreid over de grond.

Met een tevreden en voldaan gevoel, plus een ontzettend zware tas …. vol met herfstschatten zijn we terug naar huis gelopen. Het waren er zoveel dat de schaal rijkelijk gevuld is en er ook op de jongens hun kamer een herfst tafel is gemaakt. Ach zo heeft de herfst toch ook wel wat.

Fijne week!
Lotte